فخر و مدین
فخر و مدین به شبکههای درون حصار و باره باغها و اماکن مذهبی گفته میشود که به صورت مشبکهای تکرار شوند، میساختهاند، تا از بیرون درون زیبای آن را بتوان نگریست، چنانکه دیوار باغهای دو سوی چهار باغ اصفهان و ایوان بازارهای پیرامون نقش جهان چنین بوده است.
اینگونه دیوارها را با قطعات گل پخته به اشکال هندسی و غیر هندسی می ساختهاند و چون در فواصل آنها حفرههایی پدید می آمده میکوشیدند که شکل سوراخها نیز زیبا باشد.
وجه تسمیه
فخر به معنای گل پخته (در عربی نیز فخوری و سازنده آن فخار و همچنین در قرآن مجید خلق الانسان من صلصال کالفخار آمده است) و مدین مانند مادگی، حفره و فروررفتگی و روی هم رفته به چیزی اطلاق می شده است که قسمتی از آن را گل پخته و سفال یا کاشی و باقی را فرورفتگی و روزنههای کوچکی تشکیل می داده است.[1]
منابع
- پیرنیا، محمد کریم، آشنایی با معماری اسلامی ایران، انتشارات سروش، 1388، ص 355
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.